คิดไปคิดมาวันพ่อปีนี้กลับบ้าน ดีกว่าปกติทุกๆปีติดทำ Nourneer แต่ปีนี้ก็กลับไปไหว้"พ่อ"ก่อนเลย ถึงแม้ปีนี้จะทำให้ไม่ประทับใจซะเลย 
แต่ก็พอใจแล้วหละ
เริ่มออกเดินทางตอนเช้าวันที่ 5 ธ.ค. อุตส่าห์ตื่นแต่เช้าก็ยังไปถึงช้าจนได้ 
พอออาจากขอนแก่นด้วยคนที่แน่ขนัดเต็มรถที่ยืนแทบจะไม่มีเลย พอไปถึงอุดรฯรถก็ดันติดยาวม๊าก สงสัยมีงานงานทุ่งศรีเมืองด้วยมั่ง ติดอยู่อุดรฯประมาณ 2 ชั่วโมง ในท่ายืนและคนที่แน่เต็มรถ ตอนเข้าเมือง 1 ชั่วโมง ตอนออกจากอุดรอีก1 ชั่วโมง แล้วก็ระยะเวลาจากขอนแก่นไปอุดรก็ประมาณ 2 ชั่วโมงรวมเป็น 4 ชั่วโมง พอออกจากอุดรค่อยสบายใจหน่อยเพราะคนน้อยแล้วหละ แต่ว่าจะนอนยาวเลยแต่ก็ดันมีคนรู้จักขึ้นรถมาด้วย = = คุยกันยาวหละทีนี้ (ที่จริงก็ง่วงนิดๆ เพราะเหนื่อยยืนมา 4 ชั่วโมง) กว่าจะถึงก็เย็นม๊าก ลงจากรถรู้สึกได้เลยว่า"สกลฯ หนาวกว่า ขอนแก่น" - -
ก่อนเข้าบ้านก็หาร้านตัดผมก่อนเลย เพราะถ้าเดินเข้าบ้านด้วยทรงผมที่ชี้ๆฟูๆ คงไม่พอใจคนหลายคนที่บ้านแน่นอน เลยไปซอยผมออกนิดหน่อย พอถึงบ้านปุ๊บ พ่อ แม่ไม่อยู่ เลยเล่นเกมส์กับน่องจนดึกม๊าก คืนนี้ถ้าพ่อยังไม่กลับจะไม่นอน 555 สรุปว่าพ่อกลับมาเกือบเที่ยงคืนมั่ง ได้ยินว่าช่วงนี้ซ้อมหนัก เพราะนักเรียนได้ประกวดระดับภาคแล้วด้วย
พอไหว้พ่อเสร็จก็นอนยาว...
พอนอนก็ฝันเห็นผู้หญิงผมยาวตัวเล็กคนนึงมองไม่เห็นหน้า(คงไม่ใช่แม่ผมม้างเพราะแม่ผมสั้น) ได้พูดไว้ว่า"ถึงแม้เขาจะไม่ใช่พ่อแท้ๆ แต่เขาก็สอนให้เราได้เล่นดนตรี จนเรามีฝีมือขนาดนี้..." รู้สึกว่าฝันกับประโยคนี้บ่อยมากด้วย เหมือนเคยได้ยินด้วยมั่ง(ใครพูดเนี๊ย) สรุปพ่อคนนี้ใช่พ่อแท้ๆของเราหรือเปล่าน้า
(ส่งทุกปี ไม่รู้เปิดดูหรือเปล่า)
เราไปสร้างความแตกต่างให้กับเพลงเขามากขนาดนี้เลยหรือ
